شهلا خانوم، حالا خودخواهی و از خودراضی بودنش به کنار، آدم خيلی منحرف و مزخرفی بود.در همين مدتی که در آلمان به اصطلاح مهمان خانه هاينريش بل بود (يکی از مريدانش که همشهری اش هم بود/نويد کرمانی برايش اين امکان را فراهم آورده بود) بقول يکی از بچه های کلن از سر عمه ی و خاله قزی هم نمی گذشتن. می بخشيد که رک و راست می گويم اما در هر سوراخی که می ديد می چپاند (عذر می خواهم اما واقعيتی تلخ که ناگزير چنين عريان بايد به زبان آوردش). خلاصه شما نمی دانيد چطور دنبال اين و آن راه می افتاد. بيچاره زنش خانم فرزانه طاهری که مترجمی تواناست چه از دست اين آدم کشيد. البته بعضی از زنهای ايرانی هم گندش را درآورده بودند و هی خودشان را می چسباندن به گلشيری. حتی در مدت کوتاهی که خانم طاهری هم در آلمان بود. يک روز شنيدم که خانم طاهری به يکی از همين زنها که خودشان را به گلشيری چسبانده بودند و از دهن گلشيری هم آب راه افتاده بود گفت بفرمائيد مال شما اما نمی دانم که مالش بلندشه يا نه! آخه خانم طاهری هم در اثر زندگی کردن با اين مرد خودش يه پا لات شده بود. بگذريم. می دانم اين حرفها را وقتی آشکار می گويی شايد جمهوری منحوس اسلامی هم سوء استفاده کند اما زمانی هم بايد چشم و گوش طرفداران سينه چاک اين جور آدمها باز شود. حالا افزون بر همه اينها ترياکی هم بود و عرق خور قهار. بگذريم.

آقا یا خانم ناشناس، من قصد قضاوت اخلاقی در مورد گلشیری یا هیچ کس دیگر را ندارم. واقعیتش این است که قضاوت راجع به زندگی خصوصی دیگران از عهده ی ما که بیرون ایستاده ایم خارج است؛ چرا که در بطن زندگی افرد نیستیم. اگر فرض را بر این بگذاریم که اطلاعات شما درست باشد، باز هم نمی شود آن را قضاوت اخلاقی کرد، چون همانطور که می گویید آن خانم ها هم خودشان مایل به ارتباط با گلشیری بوده اند؛ تریاکی بودنش هم البته به خودش ضرر می رساند. اینکه چرا خانم طاهری با همه ی اینها به زندگی با گلشیری ادامه می داد را باید از خودش پرسید. مطمئنم دلیل قانع کننده ای دارد.

ش.ش.

موافقم، هم با این که گلشیری مطلب زیادی برای گفتن در آثارش نداشت و نویسنده ی متوسطی بود وهم با این که با "ولی فقیه" شدن کنه ضمیر خودش را نشان داد...
اما این کامنت اولی، جداً که شاهکار است! پدر جان روابط جنسی گلشیری با زنهای متعدد به سرکار چه ربطی دارد؟ مگر می خواهی نمره ی اخلاق بهش بدهی؟
ببین شهلا جان، همه چیزمان به همه چیزمان می آید: نویسنده مان می گوید نقد ممنوع که منم دیکتاتور دینی عرصه ی ادبیات! و خواننده مان یخه ی نویسنده را گرفته که چرا "در هر سوراخی می چپاند" ! بعد جالبتر از همه اش این است که می ترسد "جمهوری منحوس" از این حرفهای سیاسی سوء استفاده کند (یعنی گلشیری سر دسته ی مخالفان نظام هم هست! و به این جهت هم نقد ناپذیر است، که چه شود، جمهوری منحوس بل بگیرد!)

به نظر تو به این زودی ها آدم می شویم یا نه؟!

http://naserghiasi.com/blog/2007/05/post_190.php
این جا را بخانید. دست از سر مرده بردارید.

http://naserghiasi.com/blog/2007/05/post_190.php
این جا را بخانید. دست از سر مرده بردارید.

سلام، رویا. به عمر من و تو احتمالن قد نمی دهد:))))))))

خانم یا آقای ناشناس، پست ناصر غیاثی را نفهمیده اید. توصیه می کنم دوباره بخوانید.

ش.ش.

بسم الله الرحمان الرحیم
سلام علیکم
طبق ویکیپدیا میزان بی سوادها در ایران 20 درصد است. پس با 25 درصد شما تفاوت خاصی ندارد
گویا هوشنگ گلشیری می گفته من باید جایزه ی نوبل بگیرم. پس قاعدتاً خودش خودش را متوسط نمی دانسته. همان طور که افراد مدعی ی روشنفکری و افراد مدعی ی نخبگی، روشنفکر نبودن خود و نخبه نبودن خود را قبول نمی کنند. سیاوش جمادی گفته بود معادل درستتر در برابر انتلکتوئل «فهیم» و «فکور» است. شاید اگر از ابتدا، به جای «روشنفکر» می گفتند «فکور»/«فهیم»، حمله به این لفظ «روشنفکر» کمتر می شد. روشنفکران ایرانی، البته منتظر نمی مانند دیگران «روشنفکر» را تعریف کنند. خودشان روشنفکر را تعریف می کنند. به نظر شما گلشیری و بیضائی و شاملو تردیدی در روشنفکر بودن خود دارند؟ آیا شخص شما تردیدی در روشنفکر بودن و نخبه بودن خود داری؟
بعید است گلشیری خودش را ولی ی فقیه (چه تعبیر بامزّه ای!) ادبیات علی الاطلاق بداند. یعنی او خودش را ولی ی فقیه ادبیات آفریقائی می دانسته؟
فرمایش شما: «آیا این منتقدین و خوانندگان نیستند که درجه‌ی "کمال" یک اثر هنری یا ادبی را تعیین می‌کنند؟ »
یکی از فضلای ایرانی به من می گفت گلشیری با شنیدن همین استدلال بود که از ادعاهای خود کمی یا کاملاً عقب نشینی کرد. همان فرد فاضل به من می گفت ما نویسنده ها/مترجمها/... خیلی باید خوشبخت باشیم اگر آثارمان «در مجموع» متوسط باشد، ولی دولت آبادی حاضر نیست بپذیرد حتا یک اثرش کمتر از حدّ جهانی است.
فرمایش شما: «... که البته باز هم تأکید می‌کنم، تجلی یک ترس درونی ست»
به نظر بنده شما تأکید نکن. نظر و تحلیلت را بگو. بگذار منتقدان و خوانندگان مقاله ات، خودشان یا با شما هم نظر شوند یا نظر شما را نپذیرند.
شاید گلشیری ولی ی فقیه بوده و معصوم پنجم را برای هیئت رئیسه ی مجلس خبرگان نوشته بوده!
روحش شاد.
شکستن بت مرید و مرادی، شرط کافی برای اهدافی که نام برده اید نیست. دوران تعقل و تفکر ما باید آغاز شود. الفاظ و مفاهیم «مدرنیته» /«گفتمان»/«تشخص»/«فردیت» ما را مرعوب خود نکند.

آقای سید محمدی،

زبان شما چنان آمیخته به نیش و کنایه است که من واقعن نمی فهمم چه می خواهید بگویید. نیش زدن نوعی خشونت در به کار گیری زبان است. کسی که حرفی برای زدن دارد و در پی تبادل نظر با دیگری ست، از این زبان پرهیز می کند.

زبان کنایه، زبان خودسانسوری ست، زبان ِ چوب اخلاق بالای سر است. هر وقت توانستید به خودتان رجوع کردید، علت خشم و خشونتی که در گفتار به کار می برید را یافتید و صادقانه نوشتید، با شما گفتگو می کنم. این جور بحث و جدل ها ممکن است شما را درونن ارضاء کند، اما برای من سودی ندارد.

ش.ش.

سلام
خيلي جالب بود
اين كه گلشيري به مريد و مريد بازي
مي پرداخته و به آن اعتقاد داشته شايد چيز بدي باشد اما بد تر از آن نسل من و هم سن و سالان من هستند كه با وجود اين كه همه ي اين حرفها را مي دانيم و همه ي گذشتگان را نقد مي كنيم باز هم درگير اين مساله هستيم
كم نيستند هم سن و سالان من كه اگر بگويي شاملو اين جا اشتباه كرده يا بايد اين كار را مي كرد مرتد مي دانندت
اين ماييم كه براي هنر ولي فقيه مي سازيم

سلام، میلاد عزیزم،

این دقیقن همان حرفی ست که می خواهم می زنم.


ش.ش.

سلام
مقاله خوبی بود. ممنون